Historia Doroty

Na co dzień staram się dbać o siebie, choć los postawił przede mną wiele przeciwności. Wszystko zaczęło się od ciągłego, uporczywego bólu kręgosłupa lędźwiowego. Neurolog skierował mnie do neurochirurga, który po badaniach stwierdził, że operacja nie jest potrzebna i zasugerował powrót do neurologa z podejrzeniem miastenii.

Objawy szybko się nasilały: opadające powieki, ciągłe zmęczenie, słabsza mowa podczas dłuższych rozmów, bóle nóg, trudności z wchodzeniem po schodach i bóle całego ciała. Codzienne czynności, takie jak zwykłe sprzątanie mieszkania, stały się dla mnie ogromnym wyzwaniem – po prostu brakowało mi siły.

Diagnoza miastenii gravis całkowicie zmieniła moje życie. Choroba zmusiła mnie do rezygnacji z pracy, której bardzo kochałam. Miastenia gravis to autoimmunologiczna choroba, w której przeciwciała atakują receptory w mięśniach, prowadząc do ich osłabienia i szybkiego zmęczenia. To sprawia, że nawet najprostsze czynności mogą stać się prawdziwym wyzwaniem.

Często czuję się bezsilna, ale nie poddaję się. Staram się znajdować radość w małych rzeczach, doceniać każdy dzień, w którym mam trochę więcej siły. Dziękuję rodzinie i przyjaciołom za wsparcie, a także Stowarzyszeniu „Kameleon” – tutaj czuję, że nie jestem sama, że są ludzie, którzy naprawdę rozumieją, co przechodzę.

Z całego serca,
Dorota ❤️